Bu ara herkesin hayatı aşırı bi karışık. Hepimizin toplanıp konuştuğu o gecenin üstünden daha iki haftadan fazla geçmedi ki yine her şey allak bullak ve olmayan şey kalmadı. Cephelerden birinde de bir süpermen var ama o da işleri kolaylaştırmaktansa daha da zorlaştırmayı başarıyo. Çünkü o gerçek bi süper kahraman ama biz değiliz.
Bahsi geçen herkese, Eylül'le Uygur Türkçesi'yle yazdığımız şiirin ilk iki dizesini armağan ediyorum:
Sekingine jürüdim
Kayan ketkinimi bilmeymen
(Sessizce yürüdüm
Nereye gittiğimi bilmiyorum)
Ve evet Eylül'le, Cansın'a doğum günü tişörtünün üstüne Uygurca şiir yazdık :D Genel olarak oldukça anlamlı ve olabildiğince gramere uygun bi şiir oldu. Tek çıkıntı; bulduğumuz sözlük Uygyrca - Türkçe olduğu için önümüze ne çıkarsa onu kullanma gerekliliğimiz ve bizim o an deli gibi eğleniyo olmamızdan kaynaklanan 'Küçim yok köşeşe (Gücüm yok geviş getirmeye)' dizesi oldu. Bence yine de gayet başarılı oldu. Kih kih kih
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder