Bulunmadım da daha. Çok şey, öyle bi yazıya dökemeyeceğim şekilde gelişiyor ki bir blogum olduğu gerçeği tamamen aklımdan çıkmış. Ve bunda ciddiyim.
Yer- yön duygum çok kötüdür derim hep. Yollarda beni takip etmemek gerekir. Bir yerin yolunu öğrenmem ve hatırlamam kolay değildir.
Ben artık birilerinin varlığının buğusuyla da kaybolabiliyorum. Ya da bir olayın yoğunluğu içinde. Bunları toplayınca bir de kendi içimde kayboluyorum.
Bunlar değil de, içime eğilip karıştırıp çekip çıkaran da ben oluyorum da o yüzden uzun sürüyor. İçte de olsa dışta da yer-yön konusunda başarısızım. Bir kolum bir de sol yanım için bir navigasyon aletine ihtiyacım var artık. Acil listemin başını çekiyorlar.
Gecenin bir yarısı gaza gelip Kuğulu Park'ta içme, saçma aksiyonlara girme, yine de kaçamama ve prenses gibi uyuma sebebi. Perşembe gününe kadar en son 22 şubatmış.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder