Şşşş Sakin

Bazen düşünmeye başlıyorsun. Düşünüyorsun. Düşünüyorsun. Aralarda ufak tefek çabalıyorsun. Bunun eksik mi yeterli mi yoksa aşırı mı olduğunu bulmaya çalışıyorsun. Ardından daha çok düşünüyorsun ve işin içinden tek başına çıkamadığını fark ediyorsun. Bunun üzerine kısa bir sessizlik. Yılma, devam. Derken yoruluveriyorsun. Ve anlıyorsun ki sen yine çok abartıyordun. Her zaman her olayda olduğu gibi gereğinden fazla üstüne düştüğün anılarınla kendini boğuyordun. Olayı tek başınalıktan çıkarıp çoğalttıkça kolaylaşıyor. Belki ortaya bir çözüm çıkmıyor ama kolaylaşıyor ve basitleşiyor. Ve belki de sıkıntı, basit olmasını kabul etmek istememen. Ve belki de sıkıntı, aslında basit olması.