Kaçıp gidebilmek ne büyük bi özgürlük. Bazen bişeyler bizi çok sıkıştırdığında isteriz bunu. Yapılması beklenen çok şey varken, çok yorulmuşken, istemediğiniz durumlarda bulunurken, hiç olmazsa bir süreliğine hani bu ateş soğuyana kadar ortalıktan kaybolmak isteği. Al işte kuşlara kafayı bu kadar takmanın bir açıklaması daha; adamlar uçuyoo! Var mı daha güzel kaçış?
Tek kaçağın ben olmadığımı görmek güzel. Kim olduğunun farkına varıp da görerek ilk kez baktığımda güvercine benzetmem boşa değilmiş :) Hahah! Kim bilir belki de sineklerine özenmiştir. Belki bencilliktir bu ama, kaçışının çok uzun sürmemesi dileğiyle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder