22 Şubat 2010 Pazartesi

Şehre İn

Kendimi bildim bileli kuzenimi izlerim sahnelerde. Balede, buz pateninde, bi yerlerde. Üç yıldır eşli danslarla uğraşıyo. Bugün ilk defa izleme şansım oldu. Artık izlemek istiyoruuuum, diye yakarınca bu haftasonu olan bi yarışmasına çağırmıştı. Biraz ters bi zaman denk gelmişim. Tersliklerle dolu bi yarışmaydı. Minikler iyiydi, yıldızlar hırslımsıydı, gençler çılgındı, yetişkinlere gelince oy oy oy. Harikalar yahu. Ölümüne hırslılar ama bi o kadar keyif alıyolar ve yakışıyolar sahneye. Ağzı açık kalıyor insanın izlerken.

Ne zaman birebir bi sahne işi izlesem içim bi tuhaf oluyo. Eğer daha önce ilgilendiğim bi alansa özlüyorum, değilse özeniyorum. Sahnelere çılgın bi dönüş mü yapsam napsam?

Kuzeni salonda bırakıp eve döndük biz. Dönüş yolunda benim kuştu, mağaraydı bunlardan bahsediyoduk. Dayımla yengemden 'şehre in, az bi medeniyette takıl' çağrısı aldım :D

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder