Yağar yağmurlar,
Çakar şimşekler,
Haydi topalak
Hey!
Benim edebiliğim, duygusal şeyler yazabilirliğim bu kadar. Yani yok zamanında çok bi zorlamışlığım, adeta bir yerlerimden ter atmışlığım ve kağıtlar dolusu şey yazmışlığım vardı. Ama zaten onları yazarken de farkındaydım ki hepsi birer zırvalıktı. Ben düşündüğü ve hissettiği şeyleri kelime ve cümlelere dökemeyen bir insanım. Israrla da kabullenmiyorum bu halimi. 'Sana Gül Bahçesi Vadetmedim' diye eski bi kitap okuyorum bu ara. Ordaki şizofren kız Deborah, birileriyle iletişim kuracağı zaman ''yok olan yanlış'' gibi ortamda dönen muhabbete kel alaka gibi gelen bir söz öbeği sarf ediyor, oysa inanılmaz yoğun güzel şeyler kastediyor kendi içinde. Gel gör ki sonucunda çoğu zaman dışarda anlaşılmıyor. Kitapta ilerledikçe kıza yakın hissettiğim bile oluyor. -Ki hayır o öğrendiği her hastalığın kendinde de olduğunu düşünen hipokondriyakımsılardan değilim. -
İşte bazen bu aslında düşündüğüm ama ifade edemediğim şeyler söylendiğinde yerine göre 'hah lan aynen öyle!' diyor, yerine göre 'ulan vay bıdı bıdı bak benim diyemediğimi dedi de prim yaptı.' diye sövüyorum kendimce.
Bi de başka bi türlüsü var bunun. Bulunduğun durumun, biri tarafından açıklanması. Böyle zamanlarda da sana ayna gibi daha doğrusu aynalı kabak gibi yansıtıyolar olayı.
- 'Olum geçen gün şöyle şöyle yaptım. Vallahi artık rezil bi durumdayım.'
- 'Keh keh keh saf yaa. Ama cidden rezilmişsin sen de!' .....düşünce balonu.... dur lan! gülme lan! Aynı sen işte. Senin düşüncelerini ve bu düşüncenin eyleme dökülüşünü anlatıyo. Aaaa bak sahiden!
Ben de işte kendimi aynen böyle mütemadiyen izliyorum başkalarında.
Bi de Orçun, Onur, Damla'nın (bi de birileri daha) Rüyagezer diye bi film projeleri var. Niyeyse Orçun'un bissürü projesi gibi bunu da gözlerimi kulaklarımı açmış takip ediyorum. Olur da bi gün bu bloga biri girecek olursa, muhtemelen aradan baya zaman geçmiş ve film çoktan çekilmiş olur. Aklınızda bulunsun, izleyin efenim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder