Vücudumun orta kısmının büyüükçe bir bölümü eksik bir haldeyken yaşıyormuşum gibi geliyor. O boşluk doldu dolacak, ben çabalamasam da tam olacak gibi hissediyorum. Ama böyle hissettikçe, o boşluğu da daha yoğun hissediyorum. Orada, aslında düz bir mantık yürütüldüğünde boşluk olduğu için ağırlığı olmaması gerekirken o aksine belki onlarca külçe kadar ağır. Göğsümün orta yerinde beni, yere belli bir açı yaptıracak şekilde kanca takılmış gibi çeken bir şeyler var. İçerde neler döndüğünden gerçekten emin değilim ama kafamı ve kalbimi baya bir sıkıştırdığını biliyorum.
Bunlar biraz, Raul beylerin gelmesiyle pek çok konuyla ilgili pek çok konuşmaktan mı kaynaklı ki.
Ne konuştuğun önemli çünkü. Konuşmak her zaman rahatlatmaz insanı. Öyle laflar edersin ya da öyle demeye çalışmazken öyle bir öyle dersin ki, o zaman rahatlayacağın varsa da o var olan bavulları toplayıp bir yolculuğa çıkar.
Hoşgeldin düşünselim. Çek çekebildiğin kadar. Dikkat et de kaçıvermeyim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder