The Smell

Beirut dinleyip sırt üstü uzanıyordum. Daha da rahat etmek için yüz üstü döndüm, bütün kaslarımı serbest bırakmıştım ki ''Ah!, dedim, işte aynen böyleydi. İlk defa birebir tutturabildim.'' Tam bunları düşünürken bi koku geldi burnuma. Aynı koku. Hiçbir özelliği yok. Ama alıştığım, bildiğim, o olan koku. Başımı yastığa yerleştirmeye uğraşırken burnumun geçtiği her noktaya tekrar erişmeye çalıştım. Kokuyu tekrar alıyım istedim. Zihnimde canlandırmayı başardığım ama bu odanın içinde asla duymayı başaramadığım bi kokuydu. Geldi burnuma ikinci kez. Ve ardından üçüncü kez.
Ben sadece bununla mutlu olabildim.

Hayat, küçük oyunlar oynamaya devam ediyor. Blue'nun İpucu'ndaki gibi takip ediyorum ben de =)

Benim saçlarımı kurutmuş biri var. Hem de fırçayla falan. Hem de yumuşacık.