Gerçekten, yaşadığım hiçbi güzel anı, öğrendiğim hiçbi bilgiyi unutmak istemiyorum. Bilginin unutulması apayrı bi olay zaten. Ama yaşadığın güzel bi dönemin, bi günün, tek bi anın bile unutulmasına içim acıyo. Bazen de öyle zamanlar geliyo ki, yıllar önce gömdüğün hazinenin yerini bulup tekrar hazine parçalarını elinde gezdiriyormuşsun gibi oluyor. Bir konuşma sırasında, eski fotoğrafları,eski eşyaları veya eski yazıları karıştırırken o hazine parçalarından birine çarpıveriyor elin. Kazdıkça daha da derine kazıyorsun ki hazinenin tüm parçalarına ulaşabilesin. Kimi zaman renkli taşlarla süslü bir taç bulup kafana tekrar yerleştiriyorsun. Ah evet o günlerin kral/ kraliçesisi gibisin tekrar. Kimi zamansa bi madalyonun iki eş parçasından birini bulabiliyorsun; diğeriyse başka birinde kalmış. Madalyon ise, bir daha birleşemeyecek şekilde ayrılmış. Hüzünleniyorsun. Ama en çok da geçip gittiğine üzülüyorsun.
Daha önceki güzel günlerinle kıyaslamaksızın, şahane bir gün geçirene kadar.Kara kulaklı kuyrukkakan ( Oenanthe hispanica )
Kendisiyle bugün tanıştım da ayıptır söylemesi :P
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder