'' iyisin dimi? ''
'' iyiyim ya. '' (biraz zorlama ve daha az içten olamazdı dedirtecek bir gülümseme)

bu nasılsın soruları bi tehlikeli. sadece bana mı öyle oluyo bilmiyorum. rahat hissetmiyorum 'nasılsın' sorusunu cevaplarken. iyiyken tamam da böyle sıkıntılı dönemlerde gerim gerim geriliyorum. şimdi 'iyiyim' desem değilim, 'değilim' desem.. bunun da iki kolu var. herkese gerçekte nasıl olduğumu söylesem herkese ayrı ayrı dert anlatmak gerek. kendi kendimin ve olayın içinde adı geçen insanların dedikodusunu yapıyormuşum gibi geliyor. hem onlar dinlemek istiyo mu bakalım. diğer yandan durumu bilen veya yakın olduğum insanlar sorduğu zaman ister istemez dürüstçe cevaplıyorum. malum, benim bu can sıkkınlığı durumlarım da kısa sürede geçmez. bir ay boyunca hal hatır sorduğum kişinin 'kötüyüm' demesine sinir olurdum heralde ben olsam.

ha bi de karadut şarabı.

ayrıca siyah atkı, kolsuz siyah mont, sallanan bir ele sadece sallanan bir el ve kırpılan bi gözle cevap verme. sarılamamanın verdiği kramp ve sancı dolu bi hüzün. evet.