Mümkün olduğu kadar sessizce oturup dikkat kesilmek gerekirdi bazen. Yaklaşık aynı yöne bakıp, aynı şeyi dinleyip ya da hiç olmazsa dinlermiş gibi yapıp sıra sıra oturmak. Bazen yan yana da oturulabilirdi. Böyle zamanlarda kızın gözleri yaramaz çocuklar gibi parlardı. Yanında oturan oğlanın kağıdına, köşesinin ufak bir parçasına bir şeyler çizerdi. Bir gün kolay yoldan ayı yüzü çizmenin yollarını basamak basamak gösterip hikayesini anlatırdı. Bir gün süslü bir 60'lar hippie minibüsü. Bir gün yine aynı odada bulunup aynı şeyi dinlemeleri ve aynı şeyleri görmeleri gerektiği bir günde yan yana oturdular. Kız, o deftere her uzandığında takındığı yaramaz çocuk edasıyla eline kalemini alıp biraz sokuldu. ^^Mustang'in vahşi at demek olduğunu biliyo muydun?^^
diye yazdı. Yandaki gözler defterde dolaştı, başı biraz şaşkın ve biraz da beğenmiş bir tavırla hafifçe sağa kaydı, ^^Hayır^^. Kız gülümsedi ve ortalama bir süre boyunca aynı insanı dinlemeye devam ettiler. Kız tekrar deftere uzandı. ^^Peki sana aşık olduğumu biliyor musun?^^
Hayır bilmiyordu. Ve bunu bilmek için öyle kötü bir zamandı ki.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder