Hala arıyorum kişisel süpermenimi. Yok yok öyle beyaz atlı prens gibi bişey değil. Daha önce de bahsetmişim; acil durum kurtarıcısı gibi bi eleman. Hani ihtiyacım olduğunda sarılıp öylece kalayım, sonra isterse gitsin. Ama o anda yanımda olsun. Fuckbody gibi bi arayış da değil, yok o kadar yüzeysel değilim.
Gün içinde ara ara gözlerimi kapatıp ''İşte şimdi'' diyebiliyorum. ''İşte şimdi gerçekten ihtiyacım var.''
Geçici süpermen olarak gecemi kurtardı geçen gün kocaman bi adam. Konserde salak salak hoplayıp zıplarken yine korunduğumu hissettim. Hep umursamaz dursa da yanında her zaman güvende olduğumu biliyorum ^^ Ve her zaman birbirimize karşı aptalca bi gerginlik hissetmeye devam edeceğiz. Ama alıştım bu duruma.
Kara mizah filmleri seviyorum. Beyle hafif sürreel. Wristcutters' ı izledim dün gece. Filmler için de last.fm gibi bi site olsa ya. Bunu seven bunları da sevdi diye film önerileri yapsa. Sahiden lazım.
Ayrıca 'god shave the mesiah!'. Mikal'u sevdim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder