Kaç gündür bir aile saadeti, düğün dernek, kavgalar falanlar filanlar derken bir buçuk gündür evdeyim bunlardan sonra. Bu sürede de hava ya çok sıcaktı ya da bugünkü gibi patladı patlayacak bi gökyüzü, çakan bir sürü şimşeğin ardından gürüldemeyen gök. Derken yağmur bastırdı ve kafamda gün boyu çalmış şarkı ''Why does it always rain on me?''.
Bir süre birileriyle konuşmayınca, kendi kendime kalınca ya da kafamı yoracak daha farklı bir şeylerim olmayınca sürekli düşünüyorum. Her şeyi, herkesi düşünüyorum. Kafamda kuruyorum. Hatırlayıp özlüyorum. Görüp sinirden çatlıyorum. Sonra burun kanatlarım titriyo, dudaklarım kontrolsüz şekilde kıpırdıyo. Ya bugünkü gökyüzü gibi durup durup patlıyorum. Ya da günün öncesi gibi şimşeklerim çakıyor çakıyor, bir türlü sesini duyuramıyor.
Oh, where did the blue sky go?
And why is it raining so?
It's so cold
Huzurumu geri istiyorum ben! Pırlayıp duran kalbimi söküp atasım geliyor her seferinde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder